En toen was er ...

 Ik werd 's ochtends wakker en keek op mijn wekker, 08:15. Nee, dat kan niet, ik heb de buren nog niet gehoord, zullen ze dan eindelijk weg zijn? Maar helaas kon ik ze toch horen, alleen rustiger dan normaal. En wat ook anders was is de zon die in mijn kamer scheen. De dag lijkt te worden zoals verwacht, zonnig. 

Na mijn ochtendritueel maar aangekleed en mijn tas gepakt. Tijd voor mijn eigen marteling, een wandeling naar het strand. Dat betekend de eerste 1,7 km gewoon over de weg, maar de rest gaat dwars door de duinen. De duinen zelf zijn enorm en is een beschermd natuurgebied. Je wordt dan ook vriendelijk verzocht op de paden te blijven en ik moet toegeven dat je wat mooie dingen ziet onderweg. 


De begroeiing is weliswaar heel droog, toch heeft het wel iets buitenaards tot ik midden op het pad plassen water tegen kwam. Zou dat nog van de regen zijn? Eenmaal dichterbij moet het wel zeewater zijn geweest want de meeste plassen waren al opgedroogd en wat ik zag was zout. Een heel gedeelte daar zag je een witte gloed over de bodem. Een uur gewandeld te hebben uiteindelijk mijn plekje gevonden op het strand. Terwijl ik net lag op het gay georienteerde gedeelte van het strand, installeerde twee vrouwen zich voor mijn neus. Ik denk moeder en dochter, waarvan dochter een goede 30-er was. Nadat ze een kleed gekocht hadden was het spullen uitpakte toen dochter op ging face-timen met een vriendin. "Ah heden, we zijn op het naaktstrand beland terwijl ze de camera om haar heen bewoog. En toen werd het duidelijk dat het allemaal naakte mannen zijn." In plaats van opstappen ging het instaleren verder en heb ik vermaakt om te zien hoe moeders haar badpak aan kan trekken onder haar t-shirt. Op een naaktstrand is dat toch wel een aparte vertoning. Na een uurtje strand had ik het wel weer gehad en ben terug naar mijn appartement gelopen om daar nog verder te genieten van de zon en het zwembad. 

De zon heeft aardig zijn best gedaan en hopelijk genoeg want de psoriasis op mijn borst begint alweer terug te komen. Hopelijk krijg ik nog wat zon de komende dagen. Nu eerst maar weer opgeknapt en terrasje gepakt bij de Yumbo waar ik onder genot van een biertje anderhalf uur met Iain aan de lijn heb gehangen. Met een lamme arm van het telefoon vast houden ben ik gaan eten bij een restaurant waar vorig jaar het eten goed was maar de bediening minder. Toen ik ging zitten realiseerde ik me dat ik een tentje te vroeg ben gaan zitten. Misschien maar goed ook, maar toen ik eenmaal de kaart in handen kreeg werd het duidelijk dat beide tenten een zijn, ik zat alleen meer in het bar gedeelte. Het eten was wederom goed, alleen had ik gevraagd de friet achterwegen te laten want dat eet ik toch niet. Helaas blijkt dat te moeilijk. Ik had weer een Gordon Blue en dan neem ik al de meest uitgeklede versie, maar ook die is groot en machtig en ik kreeg hem net niet op. Na het afruimen wou ik betalen met mijn kaart, maar dat kon alleen met contant geld. Ik stop 50 in het doosje en vraag voor 20 euro terug maar ik kreeg gewoon wisselgeld terug. De vriendelijkheid was er op dit punt alweer vanaf, dus ik heb wisselgeld gepakt en ben er van tussen gegaan. Boven op de straat loop ik achter twee mannen die geïnteresseerd naar het restaurant keken. Toen ik op zijn Engels vroeg of ze Duits zijn bleek dat het om Engelsen gaat en heb ik ze maar verteld dat personeel niet bepaalt vriendelijk is. 

Ik ben nog even terug naar het appartement gegaan om te relaxen en even napje te doen. Dat ging niet helemaal lukken of misschien wel te goed. Maar ja, ruim na 22:00 toch maar de stoute schoenen aangedaan en nog een borrel gehaald bij Tom's. Daar was het erg druk, maar niet zozeer gezellig. Dus ik was redelijk snel weer op mijn appartement, tijd voor bed.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Onderweg naar morgen

Regen